SIOUX

NADA TEN EXPLICACIÓN. (Ata que a ten).

     Excelentisima Sra. Alcaldesa de Artéixo:

Con todos os meus respectos e máis si cabe, e si vostede así os acepta. Quebranto a miña defunción cibernetica nestes blogs de Cidadáns de Artéixo e resucito por dar unha humilde queixa ou un berro anónimo. (creame, que de verdade estaba eu descansando en paz cibernetica... mañán, xa non sei, igual algún me quere dar a paz absoluta ou perenne).

Ben sei que a lei é común a todos, e non se pode remendar a gusto de cada quen, nin se debe de torcer  según a quen conveña en cada momento porque ó final todo acaba por caer polo seu propio peso na  misma balánza dos feitos e os non feitos, diga o que diga a xustíza que predomine ou dispoña. E así que discorre o tempo, todo queda marcado e lembrado.

Mais, pregolle que non deixe que Artéixo, en todo o seu conxunto i estensión, se revire en barrio de destrozo e lamento..., por donde poidan campar as cuádrigas da péste e a codícia que transportan a indignidade humana sen xeito.

Poña freno, si pode, e medios na rúa tamén, si os hai, para que o desbaraxúste non medre e acabemos todos desbordados.

Xa sei que outros diran que..., Claro, vaia desgoberno do carallo!!!. Mais penso que non o fixeron millor os de antes, e os que pretenden vir despois, aínda estan por ver. O caso é que aquí estamos todos. Os votos da cidadanía deron lugar. Por tanto, merecen inmenso respecto, guste máis a uns ou guste menos a outros. E si resulta que nada agradaba no seu momento, non sei por qué fomos a votar.

Si hai quen ten cartos e poder bastante, como para rebentar por igual casas que palácios e dar en vivir á conta da miseria de outros, o que non debemos permitir é que xermolen por doquier... en delíto fácil e a vista de todos por calquer recuncho ata en diúrno os descalabros. Aquí, ou somos todos Cidadáns que pretenden vivir en paz e saír adiante, anque sexa as trancas e as barrancas ou como se poida sen facer dano a nadie, ou acabamos sendo todos fillos de siglas políticas propias ou alléas, en contubernios valéiros de esprito i que en moitos dos casos son verdadeiras trapalladas insondables, revestidas sempre de caleados continuos e moi baratos.

Nun eterno rosario do salvese quen poida ou quen teña con qué.

Pregolle disculpas Sra. Alcaldesa, si por unha desas casualidades que ten o conto iste de internét algún día lee ísto, e con ista arreutuada miña, en algo dei en ofendela.

Mais a noticia do día... rempuxoume a escribirlle todo ísto.      8/5/09.