Castellano Galego

1. ¡Hola, Rincón Habanero! Ya hice esta pregunta en el post del Sioux, por costumbre, pero la verdad es que es sitio para hacerla es este. Ya que andais por aquí. ¿se puede fumar en vuestro local? ¿teneis máquina de tabaco?
Gracias. Ya sé que el tema no es interesante pero sí es "importante" para alguien.
Besos y abrazos para los dos. (sé que dijisteis vuestros nombres por ahí pero ahora no me acuerdo. Lo miraré.)
2. (¡ya lo enconté!)
Besos y abrazos para Saroné y Jacinto.
3. Quiero daros las gracias por el trato que nos habeis dado. Me alegro mucho de conoceros por fin. Saroné: eres encantadora, guapísima... Muchas gracias. Un abrazo.
4. Bueno, el abrazo es para los dos. Valva, tienes que ir a conocerlos. Te los vas a comer a besos...
5. Saroné y Jacinto dos bellisimas personas, con un trato exquisito,lamento no haberlos conocido antes.
Muchas gracias por vuestras atenciones,
nos seguiremos viendo.
unha aperrta e bicos
6. Gracias a tod@s por vuestros piropos, pero, aunque tratamos de ser siempre buena gente, no siempre caemos bien,(hay quien piensa que no puede ser que las personas sean como nosotros) aunque os aseguro que somos tal y como nos habeis visto, si algo no tenemos es hipocresia. Valvanera, para tí decirte que sí se puede fumar en nuestro local y que sí tenemos máquina de tabaco.
7. Estiven no Rincón Habanero o xoves. E como xa sabía que non podía ir a ver a peli pola noite, fun a facerlle algo de gasto ao mediodía. Eran as tres, máis que menos, e xa saían do Concéllo as operarias d’os certificádos e os papéis. Alí estabamos os dous soios. E mentres él enrredaba co portatil no mostrador, agasalloume con un recital de sílbos espectaculares, en tanto que, eu afogaba a miña sede en auga minerál con jás ‘made in Galiza’ e lle luxaba un chísco o cincéiro.
Poucas verbas entreveramos. Na téle andaban a falar d’un tornado que esnaquizára un camping.
Non foi cuestión de presentarme n’aqueles íntres, porque ás miñas píntas semellaban máis ás do Che Guevara recién saído da selva, coas jedéllas enliádas e sin afeitar d’unha semana e media, que as de un cliénte ou bloggéiro serio e respetable. Ata estiven a punto de poñela bóina de guerrillero que siempre levo para cando zoa o vento, máis todo estaba en calma.
Prometo voltar calquier día que eu ande un pouquiño máis aseádo e poida meterlle o dente ó ‘Leitón a lo Cubano’ ou a un ‘Asado criollo crudón’, ou pidir un vaso de auga do grifo, e tomarme un par de mojítos sin prisas, para non ter que ir logo pola Bayuca abaixo facendo éses, porque aínda non lle merquéi o chaleco reflictánte a ‘Toxiño’, e non teño gana de que me afánen ós puntos suspensorios nin as comas tampouco, nin os acentos dende logo. Saude e libertade.
8. dios esta amadora que cojones temola ASTA NA SOPA...........