<?xml version="1.0"  encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/" xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
	<channel>
		<title>dunha arbore a outra</title>
		<link>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio</link>
		<description>ti&#241;a un caderno con o nome de vacaloura pero , como non poide entrar m&#225;is, fagome iste outro.agora xa non sou vacaloura  sou esquio</description>
		<language>es_ES</language>
		<docs>http://backend.userland.com/rss</docs>
		<admin:generatorAgent rdf:resource="http://b2evolution.net/?v=0.9.2"/>
		<ttl>60</ttl>
				<item>
			<title>Te acord&#225;s hermano...</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/08/10/te-acordas-hermano-1/</link>
			<pubDate>Sun, 10 Aug 2008 21:51:52 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">55225@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Que domingo tan aburrido! estoy releyendo a Kafka,pero pens&#233; en descansar un rato y darme una vuelta por Arteixo Cidadans, bueno me fui a repasar los blogs de anta&#241;o y &#161;que bien me lo he pasado! con Valvanera, Choco, Amadora, Curuxa,Paloma, L_del_J, JGR, Sioux,Clin,Mar&#237;a,Arteixan, Julio,etc, no quiero olvidarme de ninguno pero seguro que me olvido.Los cuadernos eran atractivos, hab&#237;an liortas, pero como nos re&#237;amos!Cuanto anhelo aquellos blogs! tengo esperanza de que volvamos todos con aquel humor y alegr&#237;a y que se unan todos los que quieran opinar sobre lo que sea, pero con respeto y educaci&#243;n y que a quien pretenda meter ciza&#241;a, "ni bola" como dice mi sobrino.Venga Valva, echamos de menos tu auga,vento, lume huuuuChoco y toda la panda a escribir, volvamos a pasar buenos ratos.La verdad amigos "yo no cambio en oro la plata de mis recuerdos..."bicos e aperrrtas para todos </description>
			<content:encoded><![CDATA[Que domingo tan aburrido! estoy releyendo a Kafka,pero pens&#233; en descansar un rato y darme una vuelta por Arteixo Cidadans, bueno me fui a repasar los blogs de anta&#241;o y &#161;que bien me lo he pasado! con Valvanera, Choco, Amadora, Curuxa,Paloma, L_del_J, JGR, Sioux,Clin,Mar&#237;a,Arteixan, Julio,etc, no quiero olvidarme de ninguno pero seguro que me olvido.<br>Los cuadernos eran atractivos, hab&#237;an liortas, pero como nos re&#237;amos!<br>Cuanto anhelo aquellos blogs! tengo esperanza de que volvamos todos con aquel humor y alegr&#237;a y que se unan todos los que quieran opinar sobre lo que sea, pero con respeto y educaci&#243;n y que a quien pretenda meter ciza&#241;a, "ni bola" como dice mi sobrino.<br>Venga Valva, echamos de menos tu auga,vento, lume huuuu<br>Choco y toda la panda a escribir, volvamos a pasar buenos ratos.<br>La verdad amigos "yo no cambio en oro la plata de mis recuerdos..."<br>bicos e aperrrtas para todos ]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=55225&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>T&#243;dolos d&#237;as</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/08/06/todolos-dias/</link>
			<pubDate>Wed, 06 Aug 2008 14:40:18 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">55046@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>T&#243;dolos d&#237;as vemos na prensa noticias que f&#225;lannos de adolescentes que vexan os seus compa&#241;eiros, namentres os filman para logo colgarllo no internet, e nos dicimos-fac&#233;ndonos inocentes fronte a esa situaci&#243;n- &#191;que est&#225; a pasar cos nosos adolescentes?S&#243; temos que po&#241;er a tele e ver un noticiario.Semella que unha nova non &#233; boa, si nela non hai sangue, dor e destrucci&#243;n.Me diran "eche o que hai" si, pero p&#243;dese contar a nova sen ter que mostrar os mortos, feridos, o sufrimento de todas esas persoas unha e outra vez, ata a saciedade, ata que a nosa sensibilidade desapareza.Cando cubren unha nova de violencia de x&#233;nero, se chegan cando o feito, xa foi, m&#243;strannos o sangue e fanllo dez veces en cada canle da tele, ata que o feito par&#233;zanos normal.&#201; lexitimo que fagan unha entrevista e logo unha reportaxe sobre a s&#250;a vida a un asasino que matou dous mozos a sangue fr&#237;a, dous rapaces que estaban a facer o seu traballo.Un home que dedicou a s&#250;a vida a vivir sen esforzo roubando e matando, que pega un tiro a un traballador porque non hai m&#225;is di&#241;eiro na caixa.Ou facer dun ladro coma o Dioni unha estrela da tele.Temos que ver programas onde o vocabulario &#233; malfalado e groseiro.Amosamos cada d&#237;a que a vida dos outros non vale nada, que podenos inmicirnos na s&#250;a intimidade e dicir o que queramos.&#161;Faltar&#237;a m&#225;is, non hai liberdade de expresi&#243;n!Si, pero debemos amosar aos nenos que esa liberdade ten un l&#237;mite, e que a mi&#241;a liberdade de expresi&#243;n acaba cando esa liberdade convertese en algo maligno que fere e destr&#250;e.&#191;Que tal se fosemos nos os difamados?&#191;Como afecta todo esto &#225; mente dun neno dun adolescente, se a n&#243;s, que nos cremos persoas formadas pola vida e a cultura que fomos acumulando, f&#233;rennos e molesta &#191;como afectar&#225; esto a un neno que se est&#225; a formar?Non vemos nas entrevistas e reportaxes aos mozas/os traballadores, a isos que para ter unha carreira, lavan vasos no tempo libre. Nin os que est&#225;n lonxe das s&#250;as familias do seu pais axudando a outras persoas que o necesitan, e non s&#243; falo das tropas, falo de m&#233;dicas/os e enfermeiras/os que arriscan as s&#250;as vidas, para salvar outras.Nin vexo aos que est&#225;n nun laboratorio, buscando soluci&#243;n a males incurables.Os que emigraron, os que est&#225;n nunha estada ou na mar.Estou ata os pelos desos artistas que saen na tele, coma heroes diciendo coma se "desengancharon", &#233; coma dicirlles a os nenos "se eu pode vos tam&#233;n"Te&#241;o fe na xuventude.Cada neno &#233; un tesouro que debemos coidar entre todos, coma fan algunhas tribos amaz&#243;nicas, que os nenos &#233; responsabilidade de toda a triboEnsinemos coa palabra e co exemplo: para que son as papeleiras, que as &#225;rbores son seres vivos e necesarios, que non se debe botar nada o r&#237;o.Creo que non hai lecci&#243;n m&#225;is efectiva que a que pode dar un neno, fagamos de nosos fillos mestres dos maiores, sendo &#225; vez seus m&#225;is agarimosos e respectuosos exemplos.</description>
			<content:encoded><![CDATA[T&#243;dolos d&#237;as vemos na prensa noticias que f&#225;lannos de adolescentes que vexan os seus compa&#241;eiros, namentres os filman para logo colgarllo no internet, e nos dicimos-fac&#233;ndonos inocentes fronte a esa situaci&#243;n- &#191;que est&#225; a pasar cos nosos adolescentes?<br>S&#243; temos que po&#241;er a tele e ver un noticiario.<br>Semella que unha nova non &#233; boa, si nela non hai sangue, dor e destrucci&#243;n.<br>Me diran "eche o que hai" si, pero p&#243;dese contar a nova sen ter que mostrar os mortos, feridos, o sufrimento de todas esas persoas unha e outra vez, ata a saciedade, ata que a nosa sensibilidade desapareza.<br>Cando cubren unha nova de violencia de x&#233;nero, se chegan cando o feito, xa foi, m&#243;strannos o sangue e fanllo dez veces en cada canle da tele, ata que o feito par&#233;zanos normal.<br>&#201; lexitimo que fagan unha entrevista e logo unha reportaxe sobre a s&#250;a vida a un asasino que matou dous mozos a sangue fr&#237;a, dous rapaces que estaban a facer o seu traballo.<br>Un home que dedicou a s&#250;a vida a vivir sen esforzo roubando e matando, que pega un tiro a un traballador porque non hai m&#225;is di&#241;eiro na caixa.<br>Ou facer dun ladro coma o Dioni unha estrela da tele.<br>Temos que ver programas onde o vocabulario &#233; malfalado e groseiro.<br>Amosamos cada d&#237;a que a vida dos outros non vale nada, que podenos inmicirnos na s&#250;a intimidade e dicir o que queramos.<br>&#161;Faltar&#237;a m&#225;is, non hai liberdade de expresi&#243;n!<br>Si, pero debemos amosar aos nenos que esa liberdade ten un l&#237;mite, e que a mi&#241;a liberdade de expresi&#243;n acaba cando esa liberdade convertese en algo maligno que fere e destr&#250;e.<br>&#191;Que tal se fosemos nos os difamados?<br><br>&#191;Como afecta todo esto &#225; mente dun neno dun adolescente, se a n&#243;s, que nos cremos persoas formadas pola vida e a cultura que fomos acumulando, f&#233;rennos e molesta &#191;como afectar&#225; esto a un neno que se est&#225; a formar?<br><br>Non vemos nas entrevistas e reportaxes aos mozas/os traballadores, a isos que para ter unha carreira, lavan vasos no tempo libre. Nin os que est&#225;n lonxe das s&#250;as familias do seu pais axudando a outras persoas que o necesitan, e non s&#243; falo das tropas, falo de m&#233;dicas/os e enfermeiras/os que arriscan as s&#250;as vidas, para salvar outras.<br>Nin vexo aos que est&#225;n nun laboratorio, buscando soluci&#243;n a males incurables.<br>Os que emigraron, os que est&#225;n nunha estada ou na mar.<br><br>Estou ata os pelos desos artistas que saen na tele, coma heroes diciendo coma se "desengancharon", &#233; coma dicirlles a os nenos "se eu pode vos tam&#233;n"<br><br>Te&#241;o fe na xuventude.<br><br>Cada neno &#233; un tesouro que debemos coidar entre todos, coma fan algunhas tribos amaz&#243;nicas, que os nenos &#233; responsabilidade de toda a tribo<br><br>Ensinemos coa palabra e co exemplo: para que son as papeleiras, que as &#225;rbores son seres vivos e necesarios, que non se debe botar nada o r&#237;o.<br>Creo que non hai lecci&#243;n m&#225;is efectiva que a que pode dar un neno, fagamos de nosos fillos mestres dos maiores, sendo &#225; vez seus m&#225;is agarimosos e respectuosos exemplos.]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=55046&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>&#191;como ser&#237;a?</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/08/04/como-seria/</link>
			<pubDate>Mon, 04 Aug 2008 18:31:36 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">54946@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Seguimos viendo cada d&#237;a la "violencia machista", la muerte de una mujer a manos de su "amo" marido, novio, amante.Seguimos siendo discriminadas a la hora de encontrar trabajo, aunque la mujer tenga mejor preparaci&#243;n y est&#233; mejor cualificada, el puesto ser&#225; para el hombre, y asi podriamos hacer una larga lista.Vamos mejorando, ha empezado a hacerlo el gobierno ( que cunda el ejemplo)Pero a que se debe esta discriminaci&#243;n?Quien invento "la mujer en casa y con la pata quebrada?Si miramos atr&#225;s, muy atr&#225;s, vamos a encontrar que hubieron hombres que lucharon por la igualdad...aunque les cortaron la cabeza.Me parece justo recordar a Prisciliano, para muchos quiz&#225;s un desconocido, pero creo que es un gran olvidado.Prisciliano naci&#243; en &#193;vila, all&#225; por el a&#241;o 340 m&#225;s o menos(siglo IV)Fu&#233; cura cat&#243;lico desde luego, pero &#233;l ve&#237;a la doctrina cristiana de otra manera que la iglesia, ped&#237;a pobreza y austeridad, les instaba a abandonar la opulencia y las riquezas para volver a unirse a los pobres.Condenaba la esclavitud y conced&#237;a gran importancia y libertad a las mujeres, abriendo las puertas de la iglesia a las mujeres como participantes activas.La doctrina que Prisciliano comenz&#243; a difundir por el a&#241;o 375, recomend&#243; la abstinencia del alcohol y el celibato, pero no prohibi&#243; el matrimonio de curas y monjes, utiliz&#243; el baile en la liturgia, se neg&#243; a condenar ap&#243;crifos y seudoap&#243;crifosGracias a esta libertad e igualdad que otorgaba a las mujeres, hoy se conservan textos escritos en lat&#237;n por Egeria, monja galaica y priscilianista de alrededor del 381.Prisciliano fu&#233; condenado como hereje en el concilio de Braga presentando para ello cargos falsos.Ante esta doctrina aperturista gran n&#250;mero de eclesiasticos se sumaron a &#233;l.Esta doctrina prende r&#225;pidamente en el pueblo, llegando a ser tan grande que se constituye una estructura jer&#225;rquicaapartada de Roma en la Gallaecia.Ithacio prelado de M&#233;rida convoca en Zaragoza en el 380 un concilio  en el cual acus&#243; a los priscilianistas de "pr&#225;cticas hereticas", fueron todos excomulgados y Prisciliano y otros abispos recibieron un rescripto del emperador Graciano que los desterraba "extra omnes terra".Pero esto aument&#243; el fervor hacia Prisciliano.Bueno en fin, que a los pobres les cortaron las cabezas, despues de muchos dimes y diretes.&#191;Que hubiera pasado si hubieran dejado crecer la doctrina de Prisciliano?&#191;Hubieramos estado las mujeres tan menospreciadas tantos siglos?&#191;Ser&#237;a la sociedad distinta hoy?</description>
			<content:encoded><![CDATA[Seguimos viendo cada d&#237;a la "violencia machista", la muerte de una mujer a manos de su "amo" marido, novio, amante.<br>Seguimos siendo discriminadas a la hora de encontrar trabajo, aunque la mujer tenga mejor preparaci&#243;n y est&#233; mejor cualificada, el puesto ser&#225; para el hombre, y asi podriamos hacer una larga lista.<br>Vamos mejorando, ha empezado a hacerlo el gobierno ( que cunda el ejemplo)<br><br>Pero a que se debe esta discriminaci&#243;n?<br>Quien invento "la mujer en casa y con la pata quebrada?<br><br>Si miramos atr&#225;s, muy atr&#225;s, vamos a encontrar que hubieron hombres que lucharon por la igualdad...aunque les cortaron la cabeza.<br>Me parece justo recordar a Prisciliano, para muchos quiz&#225;s un desconocido, pero creo que es un gran olvidado.<br><br>Prisciliano naci&#243; en &#193;vila, all&#225; por el a&#241;o 340 m&#225;s o menos<br>(siglo IV)<br>Fu&#233; cura cat&#243;lico desde luego, pero &#233;l ve&#237;a la doctrina cristiana de otra manera que la iglesia, ped&#237;a pobreza y austeridad, les instaba a abandonar la opulencia y las riquezas para volver a unirse a los pobres.<br>Condenaba la esclavitud y conced&#237;a gran importancia y libertad a las mujeres, abriendo las puertas de la iglesia a las mujeres como participantes activas.<br>La doctrina que Prisciliano comenz&#243; a difundir por el a&#241;o 375, recomend&#243; la abstinencia del alcohol y el celibato, pero no prohibi&#243; el matrimonio de curas y monjes, utiliz&#243; el baile en la liturgia, se neg&#243; a condenar ap&#243;crifos y seudoap&#243;crifos<br>Gracias a esta libertad e igualdad que otorgaba a las mujeres, hoy se conservan textos escritos en lat&#237;n por Egeria, monja galaica y priscilianista de alrededor del 381.<br>Prisciliano fu&#233; condenado como hereje en el concilio de Braga presentando para ello cargos falsos.<br><br>Ante esta doctrina aperturista gran n&#250;mero de eclesiasticos se sumaron a &#233;l.<br>Esta doctrina prende r&#225;pidamente en el pueblo, llegando a ser tan grande que se constituye una estructura jer&#225;rquica<br>apartada de Roma en la Gallaecia.<br>Ithacio prelado de M&#233;rida convoca en Zaragoza en el 380 un concilio  en el cual acus&#243; a los priscilianistas de "pr&#225;cticas hereticas", fueron todos excomulgados y Prisciliano y otros abispos recibieron un rescripto del emperador Graciano que los desterraba "extra omnes terra".<br>Pero esto aument&#243; el fervor hacia Prisciliano.<br><br>Bueno en fin, que a los pobres les cortaron las cabezas, despues de muchos dimes y diretes.<br><br>&#191;Que hubiera pasado si hubieran dejado crecer la doctrina de Prisciliano?<br><br>&#191;Hubieramos estado las mujeres tan menospreciadas tantos siglos?<br><br>&#191;Ser&#237;a la sociedad distinta hoy?<br><br>]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=54946&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>cultivo una rosa blanca</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/04/19/cultivo-una-rosa-blanca/</link>
			<pubDate>Sat, 19 Apr 2008 14:03:57 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">47978@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Cultivo una rosa blancaen julio como en eneropara el amigo sinceroque me da su mano franca.Pero para el cruel que me arrancael coraz&#243;n con que vivo,cardo ni ortiga cultivo...cultivo una rosa blanca                Jos&#233; Mart&#237; (poeta cubano, siglo xix)Este poema lo aprend&#237; en la escuela, siendo muy peque&#241;a, y lo he puesto en pr&#225;ctica siempre en mi vida,  espero seguir haci&#233;ndolo hasta la muerte</description>
			<content:encoded><![CDATA[Cultivo una rosa blanca<br>en julio como en enero<br>para el amigo sincero<br>que me da su mano franca.<br><br>Pero para el cruel que me arranca<br>el coraz&#243;n con que vivo,<br>cardo ni ortiga cultivo...<br>cultivo una rosa blanca<br><br>                Jos&#233; Mart&#237; (poeta cubano, siglo xix)<br><br>Este poema lo aprend&#237; en la escuela, siendo muy peque&#241;a, y lo he puesto en pr&#225;ctica siempre en mi vida,  espero seguir haci&#233;ndolo hasta la muerte]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=47978&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>A nosa Paloma</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/04/09/a-nosa-paloma/</link>
			<pubDate>Wed, 09 Apr 2008 12:08:49 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">47242@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Ayer enduve por A Coru&#241;a haciendo tr&#225;mites, pas&#233; por un local en el que se ofrec&#237;a la prensa gratuita, como es l&#243;gico la cog&#237;. Hab&#237;a entre los acostumbrados "Metro", "20 minutos" y otros uno que no conoc&#237;a se llama "Canal NW".Me qued&#233; encantada, es un per&#237;odico mensual, lo escriben escritores y periodistas,poca publicidad y mucho material bueno y aprovechable, y cual no ser&#237;a mi sorpresa y alegr&#237;a cuando encuentro  un art&#237;culo "Co traqueteo do tren" de nosa PALOMA CALVO VARELA, escritora arteix&#225; y estudiante de 3&#186; de periodismo. &#161;Que alegr&#237;a! ella es tan modesta que no cuenta nada, pero la pill&#233;.Si nos lees querida amiga un abrazote y felicitaciones, sabes que por aqu&#237; te queremos mucho- y haber si nos presentas a ese novio-.Bueno "viejos blogueros" tratad de haceros de un ejemplar, vale la pena.Unha aperta.Valva en la pr&#243;xima te acabo lo de la prima-vera</description>
			<content:encoded><![CDATA[Ayer enduve por A Coru&#241;a haciendo tr&#225;mites, pas&#233; por un local en el que se ofrec&#237;a la prensa gratuita, como es l&#243;gico la cog&#237;. Hab&#237;a entre los acostumbrados "Metro", "20 minutos" y otros uno que no conoc&#237;a se llama "Canal NW".<br>Me qued&#233; encantada, es un per&#237;odico mensual, lo escriben escritores y periodistas,poca publicidad y mucho material bueno y aprovechable, y cual no ser&#237;a mi sorpresa y alegr&#237;a cuando encuentro  un art&#237;culo "Co traqueteo do tren" de nosa PALOMA CALVO VARELA, escritora arteix&#225; y estudiante de 3&#186; de periodismo. &#161;Que alegr&#237;a! ella es tan modesta que no cuenta nada, pero la pill&#233;.<br>Si nos lees querida amiga un abrazote y felicitaciones, sabes que por aqu&#237; te queremos mucho- y haber si nos presentas a ese novio-.<br>Bueno "viejos blogueros" tratad de haceros de un ejemplar, vale la pena.<br>Unha aperta.<br><br>Valva en la pr&#243;xima te acabo lo de la prima-vera]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=47242&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>la prima-vera asesina</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2008/02/19/la-prima-vera-asesina/</link>
			<pubDate>Tue, 19 Feb 2008 11:34:35 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">43720@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Hoy recib&#237; una noticia, que me dej&#243; fr&#237;a.Cuando era peque&#241;a, acostumbrabamos ir a pasar las vacaciones de verano a casa de mis abuelos maternos, all&#237; nos juntabamos un mont&#243;n de primos - mis abuelos vivian en el campo y la casa era enorme- siempre iban una o dos hijas, para echar una mano a mi abuela con los crios, mi madre era una de ellas.Cerca de all&#237; -quince o veinte quil&#243;metros- viv&#237;a otra hija de mi abuela mi t&#237;a Sara, que tambien ten&#237;a unos cuantos hijos, asi que muchos d&#237;as nos levantabamos al salir el sol, tomabamos la leche y montabamos en un carro tirado por dos caballos-Noble y Morito- all&#237; nos ibamos a casa de t&#237;a Sara, a veces iban por nosotros al caer la tarde otros d&#237;as quedabamos todos all&#237;, no entro en detalles porque ser&#237;a muy largo.El caso que un d&#237;a durante el desayuno, nos dijeron que vendr&#237;a a estar con nosotros un primo de mis primos, que el chaval ten&#237;a catorce a&#241;os, pero que su mente era la de un ni&#241;o peque&#241;o, que debiamos cuidar de &#233;l y tratarlo con mucho cari&#241;o, el chico no hab&#237;a salido nunca de junto a su madre y &#233;sta se encontraba muy enferma. Eso nos caus&#243; gran espectaci&#243;n. Al medio d&#237;a mas o menos lleg&#243; un coche donde tra&#237;an al rapaz, con mucho equipaje. Nosotros esperabamos un chico con cara distinta, que mostrara su enfermedad, como otros que habiamos visto, pero Jos&#233;, que as&#237; se llamaba, era un chico muy guapo, muy blanco y delicado.Ten&#237;a alguna dificultad para hablar y para todo pues su madre no lo hab&#237;a ense&#241;ado ni a vestirse.Uno de mis hermanos que era el cabecilla de la panda, fue el primero en hablarle, y le pregunt&#243; como se llamaba, el chico dijo: Jos&#233; Vera Vera, a nosotros nos caus&#243; risa, porque sus apellidos eran Viera, pues sus padres eran primos.Nos hicimos cargo del chaval,- no sab&#237;a ni atarse los zapatos- pero all&#225; marchamos con &#233;l, le ense&#241;amos que estabamos en guerra con los indios, y que cuando una flecha le tocara deb&#237;a caer muerto y no moverse, &#233;l no entend&#237;a mucho, pero quer&#237;a jugar, asi que en medio de la refriega le da una flecha, &#233;l mira a mi hermano, que se hab&#237;a autonombrado su instructor, y mi hermano lo tira al suelo y le dice "estas muerto no te muevas", la batalla sigui&#243;, pero al rato nos acordamos de Jos&#233;, fu&#237;mos corriendo y all&#237; estaba tirado,despatarrado, como mi hermano lo dejara, no se mov&#237;a, nuestro susto era enorme.Mi hermano lo llama, Jos&#233;,Jos&#233;, pero el chaval no se mov&#237;a, as&#237; que mi hermano -que no era el mayor del grupo, pero si el cabecilla- se acerca,lo mira y echa a re&#237;r, Jos&#233; dorm&#237;a a pierna suelta a la sombra fresca de un &#225;rbol.Bueno esto es la introducci&#243;n, luego les contar&#233;, lo del crimen, ahora tengo otras cosas que hacer.unha aperta</description>
			<content:encoded><![CDATA[Hoy recib&#237; una noticia, que me dej&#243; fr&#237;a.<br><br>Cuando era peque&#241;a, acostumbrabamos ir a pasar las vacaciones de verano a casa de mis abuelos maternos, all&#237; nos juntabamos un mont&#243;n de primos - mis abuelos vivian en el campo y la casa era enorme- siempre iban una o dos hijas, para echar una mano a mi abuela con los crios, mi madre era una de ellas.<br>Cerca de all&#237; -quince o veinte quil&#243;metros- viv&#237;a otra hija de mi abuela mi t&#237;a Sara, que tambien ten&#237;a unos cuantos hijos, asi que muchos d&#237;as nos levantabamos al salir el sol, tomabamos la leche y montabamos en un carro tirado por dos caballos-Noble y Morito- all&#237; nos ibamos a casa de t&#237;a Sara, a veces iban por nosotros al caer la tarde otros d&#237;as quedabamos todos all&#237;, no entro en detalles porque ser&#237;a muy largo.<br>El caso que un d&#237;a durante el desayuno, nos dijeron que vendr&#237;a a estar con nosotros un primo de mis primos, que el chaval ten&#237;a catorce a&#241;os, pero que su mente era la de un ni&#241;o peque&#241;o, que debiamos cuidar de &#233;l y tratarlo con mucho cari&#241;o, el chico no hab&#237;a salido nunca de junto a su madre y &#233;sta se encontraba muy enferma. Eso nos caus&#243; gran espectaci&#243;n. Al medio d&#237;a mas o menos lleg&#243; un coche donde tra&#237;an al rapaz, con mucho equipaje. Nosotros esperabamos un chico con cara distinta, que mostrara su enfermedad, como otros que habiamos visto, pero Jos&#233;, que as&#237; se llamaba, era un chico muy guapo, muy blanco y delicado.<br>Ten&#237;a alguna dificultad para hablar y para todo pues su madre no lo hab&#237;a ense&#241;ado ni a vestirse.<br>Uno de mis hermanos que era el cabecilla de la panda, fue el primero en hablarle, y le pregunt&#243; como se llamaba, el chico dijo: Jos&#233; Vera Vera, a nosotros nos caus&#243; risa, porque sus apellidos eran Viera, pues sus padres eran primos.<br>Nos hicimos cargo del chaval,- no sab&#237;a ni atarse los zapatos- pero all&#225; marchamos con &#233;l, le ense&#241;amos que estabamos en guerra con los indios, y que cuando una flecha le tocara deb&#237;a caer muerto y no moverse, &#233;l no entend&#237;a mucho, pero quer&#237;a jugar, asi que en medio de la refriega le da una flecha, &#233;l mira a mi hermano, que se hab&#237;a autonombrado su instructor, y mi hermano lo tira al suelo y le dice "estas muerto no te muevas", la batalla sigui&#243;, pero al rato nos acordamos de Jos&#233;, fu&#237;mos corriendo y all&#237; estaba tirado,despatarrado, como mi hermano lo dejara, no se mov&#237;a, nuestro susto era enorme.Mi hermano lo llama, Jos&#233;,Jos&#233;, pero el chaval no se mov&#237;a, as&#237; que mi hermano -que no era el mayor del grupo, pero si el cabecilla- se acerca,lo mira y echa a re&#237;r, Jos&#233; dorm&#237;a a pierna suelta a la sombra fresca de un &#225;rbol.<br>Bueno esto es la introducci&#243;n, luego les contar&#233;, lo del crimen, ahora tengo otras cosas que hacer.<br>unha aperta<br>]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=43720&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>Fabula de la hormiga y la cigarra</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2007/10/31/fabula-de-la-hormiga-y-la-cigarra/</link>
			<pubDate>Wed, 31 Oct 2007 13:52:25 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">35160@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>VERSION CLASICALa hormiga trabaja a brazo partido todo el verano, bajo un calor aplastante.Construye una casa y se aprovisiona de v&#237;veres para el invierno.La cigarra piensa que la hormiga es tonta y se pasa el verano cantando, riendo y bailando.Cuando llega el invierno, la hormiga se refugia en su casita donde tiene todo lo que le hace falta hasta la primavera.La cigarra tiritando, sin comida ni cobijo, muere de fr&#237;o.FINVERSION  ESPA&#209;OLALa hormiga trabaja a brazo partido todo el verano bajo un calor aplastante.Construye su casa y se aprovisiona de todo lo necesario para pasar el invierno.La cigarra piensa que la hormiga es tonta y pasa el verano cantando riendo y bailando.Cuando llega el invierno, la hormiga se refugia en su casita donde tiene todo lo necesario hasta que llegue la primavera.La cigarra tiritando organiza una rueda de prensa, en la que se pregunta porque la hormiga tiene derecho a vivienda y comida cuanta quiere, mientras que hay otros, con menos suerte que ella que tienen fr&#237;o y hambre.La televisi&#243;n organiza un programa en vivo en el que la cigarra sale pasando fr&#237;o y calamidades y a la vez muestran extractos del video de la hormiga en su casita, bien calentita y con la mesa llena de comida.Los espa&#241;oles se sorprenden de que en un pa&#237;s tan moderno como el suyo dejen sufrir a la pobre cigarra, mientras hay otros que viven en la abundancia.Las asociaciones contra la pobreza se manifiestan frente a la casa de la hormiga.Los periodistas organizan una serie de art&#237;culos en lo que cuestionan como la hormiga se ha enriquecido, a espaldas de la cigarra, e instan al gobierno a que aumente los impuestos a la hormiga, de forma que las cigarras puedan vivir mejor.Respondiendo a las encuestas de opini&#243;n, el gobierno elabora una ley sobre igualdad econ&#243;mica.Los impuestos de la hormiga han aumentado y adem&#225;s le llega una multa, porque no contrat&#243; a la cigarra como ayudante durante el verano.Embargan la casa de la hormiga, ya que &#233;sta no tiene suficiente dinero para pagar la multa y los impuestos.La hormiga se va de Espa&#241;a y se instala en Suiza.La televis&#243;n hace un reportaje donde sale la cigarra con sobrepeso, ya que se ha comido, casi todo lo que hab&#237;a ante de que llegue la primavera.La antigua casa de la hormiga, se convierte en albergue social para cigarras y se deteriora pues nadie la cuida.Al gobierno se le reprocha no poner los medios necesarios.Una comisi&#243;n investigadora que costar&#225; 10 millones de euros se pone en marcha.Entre tanto la cigarra muere de indigesti&#243;n.Las televisiones comentan el fracaso del gobierno, para intentar corregir el problema de las desigualdades socialesFIN</description>
			<content:encoded><![CDATA[VERSION CLASICA<br><br>La hormiga trabaja a brazo partido todo el verano, bajo un calor aplastante.<br>Construye una casa y se aprovisiona de v&#237;veres para el invierno.<br>La cigarra piensa que la hormiga es tonta y se pasa el verano cantando, riendo y bailando.<br>Cuando llega el invierno, la hormiga se refugia en su casita donde tiene todo lo que le hace falta hasta la primavera.<br>La cigarra tiritando, sin comida ni cobijo, muere de fr&#237;o.<br><br>FIN<br><br>VERSION  ESPA&#209;OLA<br><br>La hormiga trabaja a brazo partido todo el verano bajo un calor aplastante.<br>Construye su casa y se aprovisiona de todo lo necesario para pasar el invierno.<br>La cigarra piensa que la hormiga es tonta y pasa el verano cantando riendo y bailando.<br>Cuando llega el invierno, la hormiga se refugia en su casita donde tiene todo lo necesario hasta que llegue la primavera.<br>La cigarra tiritando organiza una rueda de prensa, en la que se pregunta porque la hormiga tiene derecho a vivienda y comida cuanta quiere, mientras que hay otros, con menos suerte que ella que tienen fr&#237;o y hambre.<br><br>La televisi&#243;n organiza un programa en vivo en el que la cigarra sale pasando fr&#237;o y calamidades y a la vez muestran extractos del video de la hormiga en su casita, bien calentita y con la mesa llena de comida.<br><br>Los espa&#241;oles se sorprenden de que en un pa&#237;s tan moderno como el suyo dejen sufrir a la pobre cigarra, mientras hay otros que viven en la abundancia.<br><br>Las asociaciones contra la pobreza se manifiestan frente a la casa de la hormiga.<br><br>Los periodistas organizan una serie de art&#237;culos en lo que cuestionan como la hormiga se ha enriquecido, a espaldas de la cigarra, e instan al gobierno a que aumente los impuestos a la hormiga, de forma que las cigarras puedan vivir mejor.<br><br>Respondiendo a las encuestas de opini&#243;n, el gobierno elabora una ley sobre igualdad econ&#243;mica.<br><br>Los impuestos de la hormiga han aumentado y adem&#225;s le llega una multa, porque no contrat&#243; a la cigarra como ayudante durante el verano.<br><br>Embargan la casa de la hormiga, ya que &#233;sta no tiene suficiente dinero para pagar la multa y los impuestos.<br>La hormiga se va de Espa&#241;a y se instala en Suiza.<br><br>La televis&#243;n hace un reportaje donde sale la cigarra con sobrepeso, ya que se ha comido, casi todo lo que hab&#237;a ante de que llegue la primavera.<br><br>La antigua casa de la hormiga, se convierte en albergue social para cigarras y se deteriora pues nadie la cuida.<br><br>Al gobierno se le reprocha no poner los medios necesarios.<br><br>Una comisi&#243;n investigadora que costar&#225; 10 millones de euros se pone en marcha.<br>Entre tanto la cigarra muere de indigesti&#243;n.<br><br>Las televisiones comentan el fracaso del gobierno, para intentar corregir el problema de las desigualdades sociales<br><br>FIN<br>]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=35160&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>Bruxa</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2007/10/02/bruxa/</link>
			<pubDate>Tue, 02 Oct 2007 19:44:01 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">32780@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>Do Diccionario dos seres m&#237;ticos galegosBRUXA: muller que por herdanza, por sinal de nacemento uo por PAUTO CO DEMO, goza de poderes e co&#241;ece receitas para causas dano. Chegan a bruxa as que cumpren algun destos requisitos: ser s&#233;tima ou novena filla da mesma nai sen var&#243;n interposto e non ter defecto f&#237;sico nin ser amadri&#241;ada co nome de Mar&#237;a pola irm&#225; m&#225;is vella; herdar doutra bruxa a vasoira m&#225;xica ou o cacharro onde gardan o cacho; saber de memoria as oraci&#243;ns que lles son propias(como o noso pai das bruxas); facer dereitamente Pauto co  Demo.As bruxas para voar &#243;s aquelarres, untanse a media noite cun ung&#252;ento composto de graxa de porco,po de rabo de lagarta,&#243;sos de defunto e unto de sapo, que esconden na pedra da lareira.Saen pola cheminea ou pola fiestra montadas na vasoira m&#225;xica. Para ir polo sitio adecuado recitan a lada&#237;&#241;a: "Por riba das silveiras e por baixo das carballeiras"Nos aquelarres, que se celebran normalmente nas noites do s&#225;bado,te&#241;en consello co demo, celebran a "media misa", bailan e beben,fan acopio de &#250;tiles m&#225;xicos, b&#237;canlle o cu &#243; demo e, unha vez &#243; ano, fan o reparto das moscas.Poden transformarse en curuxas, gatos, ara&#241;as, abell&#243;ns, burras, cabalos, moscas raxadas e luci&#241;as. Fieis &#225; s&#250;a m&#225;xima: "todolos d&#237;as te&#241;o que facer alg&#250;n dano", secan as colleitas, enferman o gando,botan MAL DE OLLO, confunden &#243;s viaxeiros, lavan o cu no leite posto o lume, bailan  na lareira das casas, causan pragas de piollos, t&#243;llenlles as mans &#243;s cregos e fan que amosquen as vacas e dean sangue en vez de leite.</description>
			<content:encoded><![CDATA[Do Diccionario dos seres m&#237;ticos galegos<br><br>BRUXA: muller que por herdanza, por sinal de nacemento uo por PAUTO CO DEMO, goza de poderes e co&#241;ece receitas para causas dano. Chegan a bruxa as que cumpren algun destos requisitos: ser s&#233;tima ou novena filla da mesma nai sen var&#243;n interposto e non ter defecto f&#237;sico nin ser amadri&#241;ada co nome de Mar&#237;a pola irm&#225; m&#225;is vella; herdar doutra bruxa a vasoira m&#225;xica ou o cacharro onde gardan o cacho; saber de memoria as oraci&#243;ns que lles son propias(como o noso pai das bruxas); facer dereitamente Pauto co  Demo.As bruxas para voar &#243;s aquelarres, untanse a media noite cun ung&#252;ento composto de graxa de porco,po de rabo de lagarta,&#243;sos de defunto e unto de sapo, que esconden na pedra da lareira.Saen pola cheminea ou pola fiestra montadas na vasoira m&#225;xica. Para ir polo sitio adecuado recitan a lada&#237;&#241;a: "Por riba das silveiras e por baixo das carballeiras"<br>Nos aquelarres, que se celebran normalmente nas noites do s&#225;bado,te&#241;en consello co demo, celebran a "media misa", bailan e beben,fan acopio de &#250;tiles m&#225;xicos, b&#237;canlle o cu &#243; demo e, unha vez &#243; ano, fan o reparto das moscas.<br>Poden transformarse en curuxas, gatos, ara&#241;as, abell&#243;ns, burras, cabalos, moscas raxadas e luci&#241;as. Fieis &#225; s&#250;a m&#225;xima: "todolos d&#237;as te&#241;o que facer alg&#250;n dano", secan as colleitas, enferman o gando,botan MAL DE OLLO, confunden &#243;s viaxeiros, lavan o cu no leite posto o lume, bailan  na lareira das casas, causan pragas de piollos, t&#243;llenlles as mans &#243;s cregos e fan que amosquen as vacas e dean sangue en vez de leite.]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=32780&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>adeus, esquio deixa o seu caderno</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2007/04/09/adeus-esquio-deixa-o-seu-caderno/</link>
			<pubDate>Mon, 09 Apr 2007 10:05:32 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">19203@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>hola amigos, deixo o meu caderno, axi&#241;a seguir&#233; a lervos, e quiz&#225;is meta alg&#250;n comentario, axi&#241;a non sexa isa a mi&#241;a intenci&#243;n.Non s&#243; deixo o caderno, tamen os blogs, escribir&#233; para min, coma antes, volver&#233; os vellos cadernos, que xa son moitos.Eu sempre quise escrebir, e o fac&#237;a para min, pero surxi&#243; un cursi&#241;o, e dix&#233;ronme" o fas moi ben" eu lo crin.Pero, pasa moito que olvidamonos de vellas ensinanzas de grandes mestres, il dic&#237;a"coida o tempo, o tempo non se perde, algo que se perde, podes atopalo logo, pero o tempo gastase, e unha vez gastado xa nunca se recupera, coida teu tempo e coida o tempo dos dem&#225;is, que &#233; tan precioso coma o teu"Fai pouco fixemos un cursi&#241;o para aprender a sere ecritores, eu nun momento baixo deix&#233;  cunha compa&#241;eira entregara un traballo meu o profe, iste xa sen miralo o tirou enriba da mesa e dixo"o lere non sei cando, pero o farei"a pr&#243;xima clase coxiu os mes recordos do vello mestre, -que eu hab&#237;a deixado un pouco olvidado- e sopl&#243; no polvo acumulado e iste vi&#241;ome a meu ollos. Comprend&#237;, que me estaba a repetir o mesmo, pero non coa dozura e afan de ensinar, sino coa molest&#237;a de algu&#233;n que non se sente valorado.Debo dicir que aprend&#237; moito nese cursi&#241;o, pero o que eu por mi mesma e pola  mi&#241;a esperiencia deb&#237;a saber,&#233; que o tempo pasou, e que xa debo retirarme de istas afanes un pouco loucas mi&#241;as, era notro tempo cando deb&#237; facelo agora xa &#233; demasiado tarde.unha aperta a todo mis vellos blogueiros, que sen co&#241;ecermos sodes casi mi familia.Unha forte aperta e moitos bicosIsto &#233; para L, que se gostanche os poemasTengo el peor de todos los cansanciosel terrible cansancio de mi mismodonde ir que a mi mismo no me llevecon el vano abejear de mis deseosy el tedio irremediable de lo visto?Oh que hambre de paz y de penumbra,de serenidad y de silencio altivodormir, dormir, dormirToda una eternidad estar dormido                           Amado Nervo</description>
			<content:encoded><![CDATA[hola amigos, deixo o meu caderno, axi&#241;a seguir&#233; a lervos, e quiz&#225;is meta alg&#250;n comentario, axi&#241;a non sexa isa a mi&#241;a intenci&#243;n.<br>Non s&#243; deixo o caderno, tamen os blogs, escribir&#233; para min, coma antes, volver&#233; os vellos cadernos, que xa son moitos.<br>Eu sempre quise escrebir, e o fac&#237;a para min, pero surxi&#243; un cursi&#241;o, e dix&#233;ronme" o fas moi ben" eu lo crin.<br>Pero, pasa moito que olvidamonos de vellas ensinanzas de grandes mestres, il dic&#237;a"coida o tempo, o tempo non se perde, algo que se perde, podes atopalo logo, pero o tempo gastase, e unha vez gastado xa nunca se recupera, coida teu tempo e coida o tempo dos dem&#225;is, que &#233; tan precioso coma o teu"<br>Fai pouco fixemos un cursi&#241;o para aprender a sere ecritores, eu nun momento baixo deix&#233;  cunha compa&#241;eira entregara un traballo meu o profe, iste xa sen miralo o tirou enriba da mesa e dixo"o lere non sei cando, pero o farei"<br>a pr&#243;xima clase coxiu os mes recordos do vello mestre, -que eu hab&#237;a deixado un pouco olvidado- e sopl&#243; no polvo acumulado e iste vi&#241;ome a meu ollos. Comprend&#237;, que me estaba a repetir o mesmo, pero non coa dozura e afan de ensinar, sino coa molest&#237;a de algu&#233;n que non se sente valorado.<br>Debo dicir que aprend&#237; moito nese cursi&#241;o, pero o que eu por mi mesma e pola  mi&#241;a esperiencia deb&#237;a saber,&#233; que o tempo pasou, e que xa debo retirarme de istas afanes un pouco loucas mi&#241;as, era notro tempo cando deb&#237; facelo agora xa &#233; demasiado tarde.<br>unha aperta a todo mis vellos blogueiros, que sen co&#241;ecermos sodes casi mi familia.<br>Unha forte aperta e moitos bicos<br><br>Isto &#233; para L, que se gostanche os poemas<br><br>Tengo el peor de todos los cansancios<br>el terrible cansancio de mi mismo<br>donde ir que a mi mismo no me lleve<br>con el vano abejear de mis deseos<br>y el tedio irremediable de lo visto?<br><br>Oh que hambre de paz y de penumbra,<br>de serenidad y de silencio altivo<br>dormir, dormir, dormir<br>Toda una eternidad estar dormido<br>                           Amado Nervo]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=19203&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
				<item>
			<title>non os preocupedes</title>
			<link>http://arteixo.cidadans.net/esquio/2007/04/05/non-os-preocupedes/</link>
			<pubDate>Thu, 05 Apr 2007 08:56:40 +0000</pubDate>
						<category domain="main">General</category>			<guid isPermaLink="false">19007@http://www.cuadernosciudadanos.net</guid>
			<description>o Moucho est&#225; ben, traballando, &#233; con ganas da vida.Ainda ten moito que olvidar, pero va moi ben, a s&#250;a "nai" di que esta moi integrado.manda bicos a todos os amigos blogueiros.Pero ainda non esta para escribir, pois emocionase facilmente,e os m&#233;dicos non o deixanunha aperta</description>
			<content:encoded><![CDATA[o Moucho est&#225; ben, traballando, &#233; con ganas da vida.<br>Ainda ten moito que olvidar, pero va moi ben, a s&#250;a "nai" di que esta moi integrado.<br>manda bicos a todos os amigos blogueiros.<br>Pero ainda non esta para escribir, pois emocionase facilmente,e os m&#233;dicos non o deixan<br>unha aperta]]></content:encoded>
			<comments>http://www.cuadernosciudadanos.net/esquio?p=19007&amp;c=1&amp;tb=1&amp;pb=1#comments</comments>
		</item>
			</channel>
</rss>
