Arteixo Castellano  Galego  

Albanta

albanta

DESIDERATA

06/06/2007

"Camina plácidamente entre el ruido y las prisas,
y recuerda que la paz puede encontrarse en el silencio.
Mantén buenas relaciones con todos en tanto te sea posible, pero sin transigir.
Di tu verdad tranquila y claramente;
Y escucha a los demás,
incluso al torpe y al ignorante.
Ellos también tienen su historia.
Evita las personas ruidosas y agresivas,
pues son vejaciones para el espíritu.
Si te comparas con los demás,
puedes volverte vanidoso y amargado
porque siempre habrá personas más grandes o más pequeñas que tú.
Disfruta de tus logros, así como de tus planes.
Interésate en tu propia carrera,
por muy humilde que sea;
es un verdadero tesoro en las cambiantes visicitudes del tiempo.
Sé cauto en tus negocios,
porque el mundo está lleno de engaños.
Pero no por esto te ciegues a la virtud que puedas encontrar;
mucha gente lucha por altos ideales
y en todas partes la vida está llena de heroísmo.
Sé tu mismo.
Especialmente no finjas afectos.
Tampoco seas cínico respecto al amor,
porque frente a toda aridez y desencanto,
el amor es tan perenne como la hierba.
Acepta con cariño el consejo de los años,
renunciando con elegacia a las coasa de juventud.
Nutre la fuerza de tu espíritú para que te proteja en la inesperada desgracia,
pero no te angusties con fantasías.
Muchos temores nacen de la fatiga y la soledad.
Más allá de una sana disciplina,
sé amable contigo mismo.
Eres una criatura del universo,
al igual que los árboles y las estrellas;
tienes derecho a estar aquí.
Y, te resulte o no evidente,
sin duda el universo se desenvuelve como debe.
Por lo tanto, mantente en paz con Dios,
de cualquier modo que lo concibas,
y cualesquiera sean tus trabajos y aspiraciones,
mantente en paz con tu alma
en la ruidosa confusión de la vida.
Aún con todas sus farsas, cargas y sueños rotos,
éste sigue siendo un hermoso mundo.
Ten cuidado y esfuérzate en ser feliz"

Para todos os presentes e os ausentes. Se non o coñecíades espero que vos guste e para os que non disfrutade da súa relectura.

http://arteixo.cidadans.net/albanta/2007/06/06/desiderata/
10 Comentarios - Enviar comentario

Comentarios:

  • 1. Buenos consejos

    Publicado jgr | 06/06/2007 14:56:05
  • 2. tan cierto y tan humano, k pocamos gente lo llevan a cabo.

    Publicado buho | 06/06/2007 17:50:09
  • 3. encantame, faime pensar en todo o que teño... e quizais non lle dou a importancia que debera.
    gracias

    Publicado clint_easwood | 06/06/2007 19:08:35
  • 4. me esforzaré en ser feliz.., al menos hasta que me salga de manera natural sin esfuerzos.Buen consejo

    Publicado Quruxa | 06/06/2007 22:21:42
  • 5. Perdoa Albanta que utilice o teu caderno para contar algo que me pasou hoxe:
    Cando viña de currar, ó pasar por Lañas viu un cabaleiro tirado na beirarrúa, había polo menos 25 graos de calor, sin pensalo paramos o coche e baixamos del miña compañeira mais eu, ó acercarme vin que a xente nin caso lle facía e o preguntar un home dixo que estaba a durmir a moña; nos despertámolo e acercámolo como puidemos ata a sombra e alí quedou tan pancho. Non o coñezo de nada pero segue a impresionarme como pode estar alguén tirado (pola razón que sexa) ó sol inclemente sen que nadie mire por él, aínda que só sexa para poñelo ó abrigo dunha sombra.

    Publicado Quruxa | 06/06/2007 22:29:30
  • 6. me gusta ¿quien es su autor?
    saludos

    Publicado 00 | 07/06/2007 02:04:35
  • 7. Cando eu descubrín este texto, se decía que fora atopado nunha tumba de Baltimore no século XVII. Posteriormente entereime que aquelo fora un falso rumor e seu autor era un tal Max Ehrman. E non sei máis ....

    Publicado albanta | 07/06/2007 09:15:13
  • 8. Quruxa non teño nada que perdonar, faltaría máis. Uns coñecidos tiveron a súa filla pequena (ten 10 meses) ingresada na residencia durante 2 meses, logo de que lle descubriran unha mancha no pulmón. Destes dous meses, un deles, non saiu da UCI e a súa nai me contaba que pese a todo o mal que o pasaron, eran dos máis afortunados que alí estaban en canto a diagnóstico médico. Entón pensabamos, que ás veces, a vida abofetéate para que te poñas no teu sitio, que saibas recoñecer o afortunado que eres por nacer no lugar onde naciches e no tempo no que naciches, e o máis importante: que sexas quen de recoñecelo e sobre todo de transmitilo.

    Publicado albanta | 07/06/2007 09:31:09
  • 9. En relación ao pobre home que mercaba papeletas para unha insolación, pouco hai que decir, ainda que o suceso semella máis propio dunha urbe que dun lugar como Lañas .....

    Publicado albanta | 07/06/2007 11:38:52
  • 10. Albanta e precioso e moi real...

    Publicado 24107 | 07/06/2007 14:14:25

Facer comentario


 

(Fixar cookies para o nome, email & url)

Valid XHTML 1.0
Valid CSS
Algunos derechos reservados
Algúns dereitos reservados